بی تردید آمریکا به بسیاری از برنامه های خود در جهان دست یافته است و قدرتی نیست که توانسته باشد مقابل این قدرت بلامنازع بایستد. اگر هم ایستاده تاوان سختی داده است.این را نوشتم که اذعان داشته باشم به اینکه واقع بینانه به موضوع اقدامات آمریکا می نگرم.انقلاب در ایران به واسطه شعارها و آرمان های بانیان آن رابطه  ایران و آمریکا را تیره کرد و تسخیر سفارت آمریکا در ایران به عنوان لانه جاسوسی این رابطه را بیش ار پیش تیره کرد. حزب حاکم ( ملی وذهبی ها)با تقبیه این حرکت مردمی و انقلابی از واهمه ای که داشت خواستار استرداد به آمریکا دیپلماتها شد ولی امام(ره) با صلابت همیشگی این را نپذیرفت.آن ها استعفا دادند و برای همیشه رفتند....بعد جنگ تحمیلی و تحریم و اینک.البته چه پس می دادیم چه نمی دادیم انگونه می شد. برای ملتی که خودباختگی داشته باشد در اوج امکانات و تجهریزات و توانانیی شکست را خواهد پذیرفت. امام لباس خودباختگی را از ملت گرفت و عزت

آن زمان که سفارت آمریکا در ایران تسخیر شد واز سوی ملت لانه جاسوسی را جایگزین آن کرد همانی که ما را در جهان ممتاز کرده است.

هر اقدام آمریکا علیه ایران با توجه به برنامه ها و استنتاجهای پیش از اقدام به بن بست رسیده است.

نقشه فوق یکی از برنامه های آمریکا برای محاصره و در تنگنا قراردادن ایران است.

ایرانی که همه مرزهای آن توسط آمریکا و طرفداران آمریکایی در محاصره است.البته این نقشه طرح چندین ساله آمریکا تا کنون بوده است که می خواهیم بدانیم که چه می خواست انجام دهد و چه شده است.

ایران در برنامه آمریکا باید در تحریم ....

این مقاله در سایت خبرگزاری قدسنا لینک تحلیل هابه این نشانی آمده است

مقدمه:

پس از جنگ33 روزه و شکست.1 بی‌سابقه اسرائیل که به تضعیف جایگاه منطقه‌ای و بین‌المللی این رژیم انجامید ، تل آویو به ناچار برای رهایی از بحران داخلی و تهدیدات منطقه‌ای، پیشنهاد صلح عربستان را که به  صلح عربی معروف بود  در دستورکار خود قرار داد.

این جنگ ، موقعیت رژیم‌های سازش‌کار عربی را نیز در برابر افکار عمومی خود متزلزل کرده بود ، آن‌ها نیز برای پاک کردن صورت مسئله‌ای به نام اسرائیل  با اشتیاق بیشتری کنفرانسی را با همکاری مصر و اردن برگزار کردند تا روند این صلح را بررسی کنند.

جنبش مقاومت اسلامی(حماس) به عنوان منتخب قانونی مردم فلسطین که حداکثر آراء را در انتخابات شهرداری و پارلمانی به دست آورده بود، همچنان با رویکرد مقاومت در بین فلسطینیان نفوذ بسیاری یافته بود و محمود عباس رئیس دولت خودگردان ، به موازات محبوبیتی که حماس به دست می‌آورد جایگاه خود را به دلیل مشی سازش‌کارانه مقابل رژیم صهیونیستی در بین مردم فلسطین از دست می‌داد، اختلاف نظرهای دو گروه حماس و فتح در کابینه‌ اسماعیل هنیه و مجلس بالا گرفت و عملا دو گروه را در مقابل هم قرار داد تا جایی که منجر به درگیری های اسفناک و خونینی بین دو گروه شد و راه ایجاد دولت وحدت ملی را مسدود کرد.

مجموعه حوادث جاری باعث شد تا دستگاه دیپلماسی سازش، فعالانه در کشورهای عربی از یک سو و بین اولمرت و محمود عباس از سوی دیگر اقدام نماید.

فلسطينيان پس از فروپاشي دولت عثماني و قيموميت انگليس اميدوار بودند كه بتوانند حكومتي مستقل از هرگونه اعمال نظارت خارجي داشته باشند. ولي با پايان قيموميت، رژيم صهيونيستي در سال 1948 اعلام تاسيس و استقلال نمود و پيرو آن جنگهاي بين اعراب و اسرائيل صورت گرفت و تا كنون فلسطينيان نتوانسته‌اند حكومتي به معني واقعي در قلمرو كشور خود داشته باشند.

اسرائيل به واسطه حمايت‌هاي بين‌المللي ابرقدرت‌ها و ضعف و وابستگي ارتش‌هاي عربي در جنگ‌ها پيروز شد و حكومت خود را تحكيم بخشيد و در همان سال 1948(علي‌رغم همه انتقادهاي سياسي و حقوقي) به عنوان يك كشور به عضويت سازمان ملل متحد درآمد.

علی الحساب این عکسیه که از خبرگزاری قدس گرفتم: